Ανήκει στην οικογένεια των Σκιαδανθών (Umbelliferae) και άλλες ονομασίες του είναι: Καυκαλίδα, αγριοκουτσουνάδα, μοσχολάχανο. Είναι από τα σημαντικότερα αρωματικά χόρτα της χώρας μας, που φυτρώνει κυρίως σε καλλιεργημένα και μη χωράφια. Εκτός από το Tordylium apulum, συναντούμε και άλλα είδη της όπως τα T. Aegyptiacum και T. Maximum, που διαφέρουν κυρίως ως προς το μέγεθος. Είναι μικρό ετήσιο φυτό, που φτάνει σε ύψος τα 15 εκ.

Παράνομη κινδυνεύει να χαρακτηριστεί η χρήση θεραπευτικών φυτών καθώς λήγει τον προσεχή Απρίλιο και η τελευταία προθεσμία των κρατών-μελών για προσαρμογή στα νέα δεδομένα.

Μαστίχα Χίου ή Μαστιχόδενδρο ή Σχίνος ο Μαστιχοφόρος: Pistacia lentiscus var. Chia
Οικογένεια: Anacardiaceae
Είναι θάμνος αειθαλής ύψους 2-3 μέτρα και αναπτύσσεται με μεγάλη βραδύτητα. Την πλήρη ανάπτυξη του την παίρνει μετά από 40-50 χρόνια. Από το 5ο χρόνο αρχίζει να δίνει μαστίχα. Ζει πάνω από 100 χρόνια.

Κρόκος ή Ζαφορά ή Σαφράν: Crocus sativus
Οικογένεια: Iridaceae
Ενδημικό φυτό της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της δυτικής Ασίας. Είναι πόα βολβώδη, πολυετής που σήμερα καλλιεργείται συστηματικά. Στην Ελλάδα παράγεται εξαιρετικός κρόκος, στην περιοχή του χωριού Κρόκος Κοζάνης

Αμπερόριζα ή Αρμαρόρριζα: Pelargonium odoratissimum
Οικογένεια: Geraniaceae
Ποώδες φυτό, πολυετές, ύψους 0,5-1 μ. σε μορφή ημισφαιρικού θάμνου, με καταγωγή από Νότια Αφρική. Φύλλα χνουδωτά, ρυτιδωτά, ωοειδή, βαθιά σχισμένα, έλλοβα, πολύ εύοσμα. ’νθη λιλά, σε μπουκέτα στις άκρες των βλαστών. Φυτό ανθεκτικό στην ξηρασία και ευδοκιμεί σε όλα τα εδάφη.

Σέλινο: Apium graveolens
Οικογενεια: Umpeliferae
Το σελινο με 2χ=22 χρωματοσωματα, δηλαδη το Apium graveolens var.Dulce ( το σελινο φυλλο ), όπως και το σελινο κεφαλι , Apium graveolens var. Rapaceum ανηκουν στην οικογενεια των σκιαδανθων.

Δίκταμο: Origanum dictamus
Οικογενεια: Labiatae
Από την αρχαιότητα ο δίκταμος θεωρούνταν πολύτιμο φαρμακευτικό φυτό και χρησίμευε ως πανάκεια σε διάφορες παθήσεις και ως θεραπευτικό των τραυμάτων.

Θυμάρι ή Θύμος: Coridothymus capitatus
Οικογένεια: Labiatae
Θάμνος φρυγανώδεις, ύψους 25-50 εκ. Βλαστοί διακλαδιζόμενοι χαμηλά, όρθιας ανάπτυξης. Σε παραθαλάσσιες περιοχές ή σε μεγάλα υψόμετρα η κόμη του παρουσιάζει μια ημισφαιρική ή μαξιλαροειδή εμφάνιση από το κλάδεμα του ψυχρού αέρα.